Tangoaren jatorria eta Garuaren esanahia

Tangoa

Tangoa, musika eta dantza, kultura eta ohitura anitzen uztarketatik sortu zen, Río de la Plata inguruan, Argentina eta Uruguairen arteko elkargunean, eta etorkinen erritmo eta espirituarekin aberastu zen. Erritmo afrikarren ondorengoa da, tokiko joerekin nahastu baitzen. Lehenik candombea izan zen, gero milonga eta, azkenik, tangoa.

Garai hartako auzo txiroetako jargoia, lunfardoa, izan zen haren lehen hizkuntza, baina bere benetako nortasun-zigiluak izaera xume eta arrabalerokoa izan zen —gaur egun mundu osoan ezaguna den erritmo bat sortuz, pertsonak eta kulturak hurbiltzen dituena.

Garua

Garua — euri fina eta etengabea — Aníbal Troiloren tango ospetsu baten protagonista da, eta bere izenak berehala gogorarazten ditu malenkonia eta emozioa. Bilbon txirimiri deitzen diogu, eta izen antzekotasun horrek eman zion izena gure elkarteari. Haren hitzek etsipena, bakardadea eta nostalgia transmititzen dituzte, hala nola:

«Zein gau neketsu eta hotza! Haizeak atsekabe bitxi bat dakar... Iluntasunez beteriko putzu bat dirudi gauak, eta nik, ilunpean, oso mantso egiten dut bidea. Bien bitartean, garuak areagotu egiten du nire bihotzean bere arantzez...»

Lotura ukiezina sentimenduaren eta paisaiaren artean, bertsoen eta hirien artean, Buenos Aires eta Euskal Herriaren artean.